آنگاه كه حباب تاريك تنهايي را شكستم، خود را در نگاه خيره تو ديدم و از نگاه تو آغاز شدم،
اما، نمي دانستم....، نمي دانستم، افق نگاهت، سرابي بيش نيست!

   طبيعت را دوست داشت ولي از ان لذت نبرد .

   در بركه ي قلب اش آرامش بود ولي سنگ ها را به سويش پرتاب كردند..

   در زندگي احساس تنهائي مي نمود ولي هرگز كسي ندانست

   زنده بودن را براي زندگي دوست داشت نه زندگي را براي زنده بودن

رسم بازی عشق این بود که

نه این قرارمون نبود تو بی خبر بری

من خسته شم که تو بی همسفر شوی بشم

نه این قرارمون نبود من رنگ شب بشم

تو سر سپرده شی من جون به لب بشم

تو این شب کویری              یه قطره از ستاره

همیشه بودی و من            تو رو ندیدم انگار

بگو بگو که هستی             برای آخرین بار

وقتی دوری                        تنهای نزدیکه

قلبم بی تو                        می ترسه تاریکه .

چه لحظه ها که بی تو          یکی یکی گذاشتن

عمرمو بردن اما                   یه لحظه برنگشتن

تو چشم من نگاه کن           منو به گریه نسپار

حالا که با تو هستم             برای اولین بار

به خدا جهنمم  جایی واسه تو نداره
حیف آتیش که بخواد روی سر تو بباره

*حرف من همینه که *بروپی کارخودت*

هر چی درد دارم وغصه اس همگی مال خودت

از خدا اینو میخوام همیشه آواره بشی
واسه درمون دلت دنبال راه چاره شی

و من امشب این وبلاگ را ساختم به سادگی سلام تو ...